Good to know

Veel gestelde vragen en antwoorden.

 

Embedding: opinie advocaat-generaal

Volgens advocaat-generaal Szpunar vereist het embedden van werken van andere websites in een webpagina middels automatische links (inline linking) de toestemming van de auteursrechthebbende van deze werken.

Bericht geplaatst op 15 oktober 2020

De advocaat-generaal verduidelijkt in zijn Opinie van 10 september 2020 in de Zaak C‑392/19 VG Bild-Kunst tegen Stiftung Preußischer Kulturbesitz dat een werk zoals een foto met automatische links in de praktijk op dezelfde wijze als een reproductie en autonome beschikbaarstelling voor het publiek, zonder toestemming op internet kan worden geëxploiteerd. Deze praktijk krijgt volgens de advocaat-generaal onder het mom van gebruik van de hyperlinktechnologie een schijn van rechtmatigheid, aangezien het werk technisch gezien enkel vanaf de server waarop de oorspronkelijke website is ondergebracht, op internet wordt geplaatst.

Dit is echter niet meer dan een schijn van rechtmatigheid, vermits volgens de advocaat-generaal hiervoor wel degelijk de toestemming van de auteursrechthebbende vereist is, tenzij wanneer er sprake is van een uitzondering op het recht van mededeling zoals citaatrecht, karikaturen, parodieën en pastiches.

De advocaat-generaal wijst er verder op dat automatische links andere ongewenste effecten hebben die niet onder de exploitatierechten van de auteur vallen, zoals inbreuk op persoonlijkheidsrechten, het ontnemen van reclame-inkomsten uit de exploitatie van het werk, oneerlijke concurrentie of „diefstal van bandbreedte” (gebruik van de bandbreedte van de server van de doelwebsite van de link ten gunste van de website waarop de link staat).

Hieronder wordt geciteerd wat de advocaat-generaal schrijft over Insluiting (embedding). De volledige Opinie vindt u hier. http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=230872&pageIndex=0&doclang=NL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=1990152

--- Begin citaat ---

92. Nu zal ik de situatie analyseren waarin auteursrechtelijk beschermde werken op andere websites op een zodanige wijze in een webpagina worden ingesloten dat zij bij het openen van die pagina daarop automatisch worden weergegeven, zonder dat de gebruiker daar verder iets voor hoeft te doen (inline links). Deze techniek noem ik „automatische links”. De situatie van deze automatische links verschilt naar mijn mening in meerdere opzichten van die van aanklikbare links, waaronder die welke gebruikmaken van framing.(71)

– Automatische links als mededeling aan het publiek
93. Met een automatische link wordt de bron als integraal onderdeel van de webpagina met die link weergegeven. Voor de gebruiker is er dus absoluut geen verschil tussen een afbeelding die vanaf dezelfde server in een webpagina is opgenomen en een afbeelding die is ingesloten (geëmbed) vanuit een andere website. Indien, in de zaak die heeft geleid tot het arrest Renckhoff(72), de eigenaar van de website waarop de secundaire mededeling had plaatsgevonden een automatische link naar de betrokken afbeelding had geplaatst in plaats van deze te reproduceren en vanaf zijn eigen server op internet te plaatsen, zou het resultaat voor het publiek hetzelfde zijn geweest. De werkwijze is alleen „achter de schermen” anders.
94. Met automatische links kan andermans werk in de praktijk dus op dezelfde wijze als een reproductie en autonome beschikbaarstelling voor het publiek, zonder toestemming, op internet worden geëxploiteerd. Tegelijkertijd krijgt deze praktijk onder het mom van gebruik van de hyperlinktechnologie een schijn van rechtmatigheid, aangezien het werk technisch gezien enkel vanaf de server waarop de oorspronkelijke website is ondergebracht, op internet wordt geplaatst.(73)
95. Bij een automatische link kan het publiek dat van het werk geniet, echter in geen geval als het publiek van de oorspronkelijke website van dat werk worden beschouwd. Voor het publiek bestaat er immers geen enkel verband meer met de oorspronkelijke website, en gebeurt alles op de website die de link bevat. Het werk komt dus ten goede aan het publiek van die site. Naar mijn mening kan er niet van worden uitgegaan dat de houder van het auteursrecht dit publiek in aanmerking heeft genomen bij het verlenen van toestemming voor de oorspronkelijke beschikbaarstelling, behalve indien er opnieuw van wordt uitgegaan dat het publiek alle internetgebruikers omvat(74), hetgeen tegen het arrest Renckhoff(75) indruist. Aangezien een automatische link hetzelfde effect heeft als een reproductie die autonoom ter beschikking van het publiek wordt gesteld, zie ik geen reden om die gevallen anders te behandelen. Een dergelijke verschillende behandeling zou de nuttige werking aan zowel de rechtspraak in het arrest Renckhoff als het uitsluitende recht van de auteur, van preventieve aard, ontnemen, indien iemand in plaats van een werk te reproduceren en op internet te plaatsen, het eenvoudigweg door middel van een automatische link op zijn eigen website zou kunnen opnemen.(76)
96. Dit geldt temeer daar de situatie van een automatische link anders is dan die van een aanklikbare link, ook vanuit het oogpunt van de opvatting van het recht van mededeling aan het publiek zoals neergelegd in artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29.
97. Er zij aan herinnerd dat dit uitsluitende recht mede de handelingen omvat waarbij het werk op zodanige wijze voor het publiek beschikbaar wordt gesteld dat iedereen er op een zelf gekozen plaats en tijd toegang toe heeft. Dit is de gebruikelijke wijze van mededeling aan het publiek op het web. Het werk wordt dan op een website beschikbaar gesteld, waarbij de gebruikers een doorgifte van het werk in gang zetten wanneer zij naar die site gaan. In het geval van aanklikbare links wordt deze doorgifte in gang gezet doordat de link wordt geactiveerd, en dus door de handeling van de gebruiker.
98. Bij een automatische link wordt de doorgifte vanaf de oorspronkelijke website van het werk in gang gezet door het automatische procedé dat is opgenomen in de HTML-code van de site die de link bevat. Deze site vormt dus de basis van de mededeling. De eigenaar van de site speelt dus een doorslaggevende rol bij de mededeling van het gelinkte werk aan een publiek dat de houder van het auteursrecht bij de oorspronkelijke beschikbaarstelling niet in aanmerking heeft genomen, namelijk het publiek van zijn eigen website.(77) Die eigenaar verricht daarmee een aanvullende handeling bestaande in een mededeling (handeling bestaande in doorgifte), los van zowel de beschikbaarstelling van het werk aan het publiek, die plaatsvindt op de oorspronkelijke website, als de handeling van het verlenen van rechtstreekse toegang tot dat werk, in de vorm van de plaatsing van een link. Voor deze aanvullende handeling is toestemming van de houder van het auteursrecht op het betreffende werk nodig.
99. Het is juist dat de houder van het auteursrecht in het geval van automatische links, anders dan in de situatie in de zaak die aanleiding heeft gegeven tot het arrest Renckhoff, in beginsel de uiteindelijke controle op de mededeling van het werk behoudt, aangezien hij dat werk uit de oorspronkelijke website kan verwijderen, waarmee elke daarnaar verwijzende link zou komen te vervallen.(78)
100. Zoals de Franse regering terecht benadrukt, zou het echter ten eerste in strijd zijn met de gedachte achter het auteursrecht om de auteursrechthebbende voor het blok te zetten: ofwel een ongeoorloofd gebruik van het werk door een ander gedogen, of zelf afzien van het gebruik van het werk. Het auteursrecht strekt er immers toe de rechthebbende vrij te laten kiezen op welke wijze het werk wordt geëxploiteerd en daaruit inkomsten worden gehaald, zonder dat deze exploitatie kan leiden tot een daaropvolgend ongeoorloofd gebruik van het betrokken werk.
101. Ten tweede kan de auteursrechthebbende het werk niet altijd van een website verwijderen, omdat voor het gebruik ervan mogelijk een licentieovereenkomst is gesloten.(79) De rechthebbende zou zijn toestemming voor de exploitatie van het werk dan moeten intrekken, met alle juridische en financiële gevolgen van dien.
102. Ten derde en ten slotte is het verlies van controle van de houder van het auteursrecht op zijn werk geenszins een voorwaarde voor het bestaan van een handeling die onder het alleenrecht van de rechthebbende valt, en dus voor een schending van dat alleenrecht wanneer die handeling zonder zijn toestemming wordt verricht. Met name in het geval van een mededeling aan het publiek kan de secundaire mededeling een dergelijke handeling vormen, maar afhankelijk zijn van de oorspronkelijke mededeling door of met toestemming van de auteursrechthebbende.(80)
103. Deze theoretische controle door de houder van het auteursrecht op de oorspronkelijke beschikbaarstelling van het werk kan daarom mijns inziens niet bepalend zijn voor de beoordeling uit auteursrechtelijk oogpunt van het latere gebruik van dat werk in de vorm van een automatische link.
104. Hetzelfde geldt voor het feit dat een automatische link vrij gemakkelijk buiten werking kan worden gesteld door het URL-adres van het betrokken werk te wijzigen, bijvoorbeeld door het bestand dat dit werk bevat, een andere naam te geven. Ten eerste heeft de auteursrechthebbende de oorspronkelijke beschikbaarstelling van het werk niet altijd zelf in de hand, met name wanneer deze op de website van een licentiehouder plaatsvindt. Hij is dus niet altijd vrij om het adres van het werk te wijzigen, net zoals hij het niet van de website kan verwijderen. Ten tweede is deze maatregel slechts mogelijk wanneer is vastgesteld dat het werk door middel van een automatische link wordt gebruikt, terwijl de uitsluitende rechten van de auteur preventief van aard zijn, zoals het Hof in zijn rechtspraak benadrukt.(81)
105. Om deze redenen moet volgens mij onderscheid worden gemaakt tussen „aanklikbare” links, waarnaar in de rechtspraak van het Hof wordt verwezen, en automatische links, waarmee de bron waarnaar de link leidt, automatisch op de webpagina met die link wordt weergegeven, zonder dat de gebruiker daarvoor iets hoeft te doen. Wanneer deze automatische links verwijzen naar auteursrechtelijk beschermde werken, is er namelijk uit zowel technisch als functioneel oogpunt sprake van een handeling bestaande in een mededeling van het bedoelde werk aan een publiek dat de houder van het auteursrecht bij de oorspronkelijke beschikbaarstelling ervan niet in aanmerking heeft genomen, namelijk het publiek van een andere website dan die waarop deze oorspronkelijke beschikbaarstelling heeft plaatsgevonden.

– Situatie van auteursrechthebbenden
106. Een dergelijke uitlegging zou auteursrechthebbenden juridische instrumenten bieden waarmee zij zich tegen ongeoorloofde exploitatie van hun werken op internet kunnen beschermen. Dit zou hun onderhandelingspositie versterken met het oog op het verlenen van licenties voor het gebruik van deze werken. Wie zou er immers bereid zijn om een passende prijs voor het gebruik van een werk op internet te betalen als het mogelijk en volkomen rechtmatig zou zijn om gratis een automatische link te plaatsen naar de website van de auteur of naar een andere website waarop het betrokken werk ter beschikking van het publiek wordt gesteld?
107. Deze oplossing biedt ook de nodige flexibiliteit in gevallen waarin auteursrechthebbenden automatische links naar hun werken zouden willen toestaan. Sommige auteurs maken hun werken immers bekend op internet zodat zij zo breed mogelijk kunnen worden verspreid, zonder er rechtstreeks inkomsten uit te willen verkrijgen. Deze auteurs zouden de beschikbaarstelling van hun werk op internet dan kunnen combineren met een licentie waarin de toegestane gebruikswijzen (bijvoorbeeld commercieel of niet-commercieel gebruik) en de voorwaarden van dat gebruik (bijvoorbeeld de vermelding van de naam van de auteur) zijn vastgelegd, naar het voorbeeld van het „Creative Commons”-licentiesysteem.(82) Platforms voor het delen van inhoud op internet leggen deze kwestie al vast in hun beleid inzake het hergebruik van door gebruikers gedownloade inhoud, waarbij gebruikers daarin min of meer vrij worden gelaten.(83) Soms ontstaat er controverse over de vraag of automatische links of frames in deze licenties zijn begrepen, maar die komt voort uit de onzekerheid over de auteursrechtelijke status van deze technologieën. Zodra deze onzekerheid is weggenomen, kunnen de platforms hun gebruiksvoorwaarden daarop afstemmen.(84)
108. Bovendien zouden bepaalde automatische links naar werken die op internet voor het publiek beschikbaar worden gesteld, wellicht onder een van de uitzonderingen op het recht van mededeling aan het publiek als bedoeld in artikel 5, lid 3, van richtlijn 2001/29 kunnen vallen. Ik denk hierbij met name aan de uitzonderingen voor citaten alsook voor karikaturen, parodieën en pastiches [respectievelijk artikel 5, lid 3, onder d) en k), van richtlijn 2001/29], die waarschijnlijk een groot deel van de gangbare praktijk op internet zouden bestrijken. Deze vormen van gebruik dienen uiteraard aan de voorwaarden voor toepassing van die uitzonderingen te voldoen.

--- Einde citaat ---

--- Voetnoten ---

71      Ook in de Verenigde Staten wordt zowel in de rechtspraak als in de rechtsleer het postulaat naar voren gebracht dat categorieën links niet allemaal hetzelfde kunnen worden behandeld, enkel omdat de technische werkwijze vergelijkbaar is. Voor de volgende passages ben ik schatplichtig aan Ginsberg, J.C. en Budiardjo, L.A., „Embedding Content or Interring Copyright: Does the Internet Need the ,Server Rule’?”, Columbia Journal of Law & the Arts, nr. 42/2019, blz. 417, hoewel zowel inline  linking als framing volgens deze auteurs onder het uitsluitende recht van de auteur zou moeten vallen.

72      Arrest van 7 augustus 2018 (C‑161/17, EU:C:2018:634).

73      Dan heb ik het nog niet eens over andere ongewenste effecten van automatische links die niet onder de exploitatierechten van de auteur vallen, zoals inbreuk op persoonlijkheidsrechten, het ontnemen van reclame-inkomsten uit de exploitatie van het werk, oneerlijke concurrentie of „diefstal van bandbreedte” (gebruik van de bandbreedte van de server van de doelwebsite van de link ten gunste van de website waarop de link staat).

74      Zie de punten 68‑72 van deze conclusie.

75      Arrest van 7 augustus 2018 (C‑161/17, EU:C:2018:634).

76      Zie in die zin arrest van 7 augustus 2018, Renckhoff (C‑161/17, EU:C:2018:634, punt 30).

77      Zie in die zin arrest van 7 augustus 2018, Renckhoff (C‑161/17, EU:C:2018:634, punten 45 en 46).

78      Arrest van 7 augustus 2018, Renckhoff (C‑161/17, EU:C:2018:634, punten 30 en 44).

79      In de zaak die heeft geleid tot het arrest van 7 augustus 2018, Renckhoff (C‑161/17, EU:C:2018:634), is het werk niet vanaf een website van de auteursrechthebbende, maar van een licentiehouder gereproduceerd.

80      Bijvoorbeeld doorgifte van het televisiesignaal in hotelkamers, zie arrest van 7 december 2006, SGAE (C‑306/05, EU:C:2006:764).

81      Arrest van 7 augustus 2018, Renckhoff (C‑161/17, EU:C:2018:634, punt 29).

82      Creative Commons-licenties vormen een geheel van licenties die de voorwaarden regelen voor hergebruik en distributie van werken, met name op internet, en zijn opgesteld door een in de Verenigde Staten gevestigde organisatie zonder winstoogmerk met die naam. Dit systeem voorziet in verschillende licenties volgens drie criteria die door de auteur van het werk vrij kunnen worden gecombineerd wanneer het beschikbaar wordt gesteld: gebruik voor commerciële of niet-commerciële doeleinden, wel of geen mogelijkheid om het oorspronkelijke werk te wijzigen en de eventuele voorwaarde van distributie van het afgeleide werk onder dezelfde licentie. Aan de hand van een systeem van tekens, die in HTML-code aan het werk worden toegevoegd, wordt het publiek ingelicht over de toepasselijke licentie.

83      Zo is in de gebruiksvoorwaarden voor de dienst YouTube het volgende bepaald: „U verleent [...] iedere andere gebruiker van de Service een wereldwijde, niet-exclusieve, royaltyvrije licentie om uw Content te openen via de Service en om die Content te gebruiken (met inbegrip van het recht om die Content te reproduceren, te distribueren, aan te passen, weer te geven en op te voeren), maar alleen voor zover dit door een functie van de Service mogelijk wordt gemaakt.”

84      Een dergelijke controverse is onlangs ontstaan met betrekking tot een ander platform voor het delen van inhoud, namelijk Instagram: https://arstechnica.com/tech-policy/2020/06/instagram-just-threw-users-of-its-embedding-api-under-the-bus


Wat is auteursrecht?

Auteursrecht, of in het Engels copyright, beschermt de auteur van een origineel werk tegen onrechtmatig gebruik van zijn werk, waaronder ongeautoriseerde kopiename en aanpassing van het werk. Het auteursrecht beschermt typisch de werken van artiesten en kunstenaars zoals schrijvers, schilders en fotografen, maar het is een misvatting om te denken dat het auteursrecht enkel kunst beschermt. Zo wordt een illustratieve foto bij een wetenschappelijk artikel evenzeer beschermd. De auteursrechtelijke bescherming strekt zich ook uit tot gebruiksvoorwerpen, technische en wetenschappelijke werken e.d.m., zolang aan de vereisten van expressie en originaliteit is voldaan. Ook foto’s zijn op deze wijze auteursrechtelijk beschermd. Fotografische werken worden vermeld in artikel 2 van de Berner Conventie voor de bescherming van werken van letterkunde en kunst (Parijs, op 24 juli 1971) als typevoorbeeld van auteursrechtelijk te beschermen werken.


FAQ

1. Waarom een licentie kopen?

Het maken van foto’s vergt geduld, kunde en creativiteit. Pers- en fotoagentschappen hebben vaak meerdere professionele fotografen in dienst, en het is dan ook niet meer dan eerlijk dat ze vergoed worden voor hun werk.

2. Wat is Permission Machine?

Permission Machine bvba is distributeur van vele fotografen. Ze helpt hen bij het rechtzetten van online inbreuken op hun foto’s, door een geldige licentie aan te bieden aan personen en organisaties die hun beelden gebruiken zonder over zo een licentie te beschikken. De retroactieve licentie die Permission Machine aanbiedt, regulariseert het verleden gebruik.
Je kan de legitimiteit van Permission Machine controleren in de Belgische Kruispuntbank van Ondernemingen via haar ondernemingsnummer 0541.831.904, of door deze link te volgen.

3. Wat als ik de afbeelding(en) verwijder van mijn website?

Je hebt de foto(’s) zonder toestemming van de auteur op je website geplaatst. Dat is een inbreuk op zijn auteursrechten. Ook als je besluit om de foto(’s) in de toekomst niet langer te gebruiken, dan nog is een vergoeding verschuldigd. De licentie die jou wordt aangeboden, is een licentie voor online gebruik van bepaalde duur (het verleden plus een jaar in de toekomst). Zelfs als je besluit om niet langer gebruik te maken van de afbeelding(en), dan verandert dit niets aan het bedrag van de gevraagde vergoeding.

4. Wat als iemand anders mijn website gemaakt heeft?

Onder het auteursrecht ben je zelf aansprakelijk voor het gebruik van de foto’s op je website, ook als deze door een werknemer of toeleverancier geplaatst werden. Uiteraard staat het je vrij om contact op te nemen met degene die de foto(’s) heeft geplaatst.

5. Wat als ik materiaal van derden gebruik?

Als je materiaal van derden (zoals blog posts, productbrochures, presentaties, …) op je website plaatst, dan moet je vooraf met deze derde verifiëren of dit auteursrechtelijk in orde is. Je bent immers zelf aansprakelijk voor het materiaal dat je op je website plaatst, ook wanneer het door een andere persoon werd aangeleverd.

6. Wat kan ik doen, als ik denk dat ik dit bericht ten onrechte ontving?

Contacteer ons zo spoedig mogelijk per e-mail via legal@permissionmachine.com (bij voorkeur) of telefonisch via +32 (0)3 304 74 26. Als je gelijk hebt en je al over een correcte licentie beschikt, dan sluiten we uiteraard het dossier en dan passen we de gegevens aan in onze databank.

7. Ben ik verplicht om deze nota te betalen?

Ons bericht is een verzoek om een licentie aan te schaffen. Je kiest zelf of je ingaat op ons aanbod. Als je niet ingaat op het aanbod om een licentie aan te schaffen, dan behouden de fotograaf en wij ons wel het recht voor om een gerechtelijke procedure wegens auteursrechtelijke inbreuk op te starten. Conform artikel 14 van de Handhavingsrichtlijn kunnen de kosten daarvan op jou verhaald worden.

8. Vergoeding en bijkomende kosten

Meer informatie over de tarieven en kosten vind je terug op de pagina met de tarieven. Daar staan per fotograaf en agentschap alle details.

9. De licentie

Na betaling van de nota, heb je automatisch een licentie op de foto(’s) die erop vermeld wordt/worden. Deze licentie is onderhevig aan de voorwaarden in bijlage van de brief.

10. Ik vond de foto via Google Afbeeldingen

Foto’s die je terugvindt via Google Afbeeldingen zijn vaak auteursrechtelijk beschermd, zoals door Google aangegeven wordt met de mededeling “Op afbeeldingen kan auteursrecht rusten”. Het is jouw verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat je over een licentie beschikt, voor je zo een foto gebruikt.

11. Er stond geen copyrightvermelding op de foto

Het feit dat er geen auteur vermeld wordt bij een foto, betekent niet dat de fotograaf zijn rechten op de foto heeft opgegeven. Er bestaat immers geen verplichting om © of ‘copyright’ bij een werk te zetten. Het auteursrecht ontstaat automatisch in hoofde van de auteur en moet gerespecteerd worden, ook wanneer zijn naam niet vermeld is.

12. Originaliteit van een foto

In casu getuigen de foto(’s) van de intellectuele inspanning van de fotograaf. Dat blijkt onder meer uit zijn originele keuzes inzake belichting en belichtingsduur, camera en lens, afstand fotograaf/object (relatieve grootte van het object), opstelling van het lichaam en de invalshoek,… Door deze keuzes wordt een compositie bereikt die kenmerken in zich draagt, waardoor ze bijdragen tot het individuele karakter van het werk. Het originele karakter van de werken staat dan ook vast.


Nuttige links


 
 
 
 
Bescherm je beeldmateriaal. Kies voor PM.